Louis C.K. - Of course... but maybe

Πρόσφατα προβλήθηκε στο HBO το νέο special του Louis C.K. με τίτλο "Oh my god" και δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Ο Louis C.K. προσπαθεί να βγάζει ένα καινούριο special σχεδόν κάθε χρόνο, ακολουθώντας το παράδειγμα του George Carlin και σίγουρα είναι από τους λίγους που μπορούν να το κάνουν με επιτυχία. Αυτή η υπερπαραγωγή όμως έχει και τα αρνητικά της αποτελέσματα, αφού έχεις την εντύπωση ότι ένας συνδυασμός από τα δύο τελευταία special θα έδινε ένα πολύ πιο σφιχτό και ολοκληρωμένο special, εφάμιλλο του Hilarious. Παρ'όλ'αυτά, αυτό δε σημαίνει ότι το "Oh my god" δεν έχει αστεία bits και πολύ καλές στιγμές, με αποκορύφωμα το κλείσιμο. Το κομμάτι "of course... but maybe" αναμένεται να μείνει στην ιστορία και είναι ένα τέλειο παράδειγμα του πώς ο Louis C.K. αποκαλύπτει τις πιο μύχιες και σκοτεινές σκέψεις με τον πιο αστείο τρόπο. Απολαύστε τον λοιπόν να περιγράφει τον ανταγωνισμό "καλών" και "κακών" σκέψεων που γίνεται στο κεφάλι του (και τελικά στο μυαλό όλων μας).

Ευχαριστώ το Διονύση από το www.videoman.gr που παραχώρησε το βίντεο! (πατήστε στο λινκ αν δεν παίζει)

Special #14: George Carlin - Jammin' In New York

Συνεχίζουμε την (χρονολογικά αντίστροφη) παρουσίαση των specials του George Carlin με ένα από τα καλύτερα, αν όχι το καλύτερο. Το Jammin' in New York ήταν το αγαπημένο show και του ίδιου του Carlin και αποτελείται από μόλις πέντε κομμάτια. Το πρώτο μέρος είναι αφιερωμένο στον πόλεμο του Κόλπου: μπορεί η άποψη ότι ο πόλεμος είναι ένας διαγωνισμός του "ποιος την έχει μεγαλύτερη" να είναι κάπως επιφανειακή αλλά δεν είναι και λίγο να τα χώνεις στον πατριωτισμό και στη σημαία λίγους μήνες μετά την (πρώτη) εισβολή στο Ιράκ. Στο επόμενο κομμάτι ο Carlin χαλαρώνει λίγο, κάνοντας μερικά κλασικά observational αστεία για τις μικρές καθημερινές στιγμές που είναι κοινές για όλους μας. Το τρίτο κομμάτι που αφορά τη γλωσσα στα αεροδρόμια και τα αεροπλάνα (και που έχουμε δει ήδη εδώ) είναι πραγματικά θρυλικό, κορυφαία και πιο ενδεικτική στιγμή της δημιουργικής εμμονής του Carlin με τη γλώσσα και τη χρήση της. Επόμενο κομμάτι το επίσης θρυλικό "Golf courses for the Homeless" (που επίσης έχουμε δει εδώ), το πιο χαρακτηριστικό κομμάτι "κοινωνικής κριτικής" του show. Στη συγκεκριμένη ρουτίνα ο Carlin μιλάει και για τη λογική του "Not In My Back Yard" που γίνεται επίκαιρη κάθε τόσο και όλο και πιο συχνά και στα μέρη μας. Τέλος μετά από ένα πέρασμα, όπου εξηγεί πόσο λατρεύει τις καταστροφές και τις άσχημες ειδήσεις (που θα αποδεικνύοταν πικρά προφητικό στις 11/9), καταλήγει σε ένα ακόμη επικό κλείσιμο με τίτλο "The planet is fine". Πρόκειται για ένα από τα πασίγνωστα κομμάτια του Carlin (που έχει εμφανιστεί και στο youtube με ελληνικούς υπότιτλους) όπου εξηγεί γιατί οι οικολόγοι είναι υποκριτές και αλαζόνες και γιατί ο πλανήτης δεν πρόκειται να πάθει τίποτα από τους ανθρώπους.

Εν ολίγοις, ακόμα κι αν έχετε δει τα περισσότερα από αυτά τα κομμάτια, το Jammin' In New York είναι από τα special που βλέπονται ευχάριστα πολλές φορές (πόσο μάλλον πρώτη φορά!). 

*Hint για τους φανατικούς: το συγκεκριμένο special έχει κυκλοφορήσει σε ελαφρώς διαφορετικές εκδοχές σε vhs και dvd. Εδώ βρίσκεται η εκδοχή του dvd...

*Για τους υπότιτλους συμβουλεύτηκα τον υποτιτλισμό του Raiden αλλά και τη μετάφραση που είχαμε κάνει μαζί με την Α. και τη Λ. για το βίντεο Major Psychotic Hatreds, το 2009. 

Τα προηγούμενα special του George Carlin που έχουν ανέβει μέχρι στιγμής:

It's bad for ya (2008)

Life is worth losing (2005)

Complaints and grievances (2001)

You are all diseased (1999)

Back in town (1996)

Religion: Patton Oswalt, Dylan Moran, Louis C.K., Jimmy Carr

Από το πρωί χτυπούν πένθιμα οι καμπάνες οπότε τηρώντας την παράδοση θα συμβάλλουμε στο κλίμα κατάνυξης. Δυστυχώς ή ευτυχώς το ζήτημα της θρησκείας και του θεανθρώπου είναι από τα αγαπημένα του blog και όσοι θέλετε μπορείτε να θυμηθείτε παλιότερα βίντεο με το προπέρσινο αφιέρωμα για τη Μεγάλη Εβδομάδα και με το περσινό compilation με τίτλο "The greatest bullshit story ever told". Επίσης το ζήτημα της βλασφημίας έφτασε στα όριά του με τον Stewart Lee, οπότε δε νομίζω ότι έχουμε να προσθέσουμε κάτι άλλο για τη θρησκεία και τον χριστιανισμό. Αλλά μια που το απαιτεί η μέρα θα δούμε τέσσερα μικρά βιντεάκια, σαν συμπλήρωμα στα παραπάνω.

Για αλλαγή λοιπόν, ο συμπαθέστατος Patton Oswalt υποστηρίζει ότι χάρη στη θρησκεία υπάρχει ο πολιτισμός...

 Ο Dylan Moran επίσης εξηγεί γιατί οι άνθρωποι χρειάζονται το θεό, φιλοσοφώντας με το μοναδικό του στυλ και βάζοντας στο τέλος και μια δόση φεμινισμού....

Ο Louis C.K. συνήθως δεν ασχολείται με τέτοια θέματα αλλά εδώ αποδεικνύει ότι ακόμα και μιλώντας για τον Αβραάμ και το Θεό μπορεί να είναι αστείος (αν και όχι τόσο αιχμηρός). Το βίντεο προέρχεται από την 1η σεζόν του καταπληκτικού Louie (και οι υπότιτλοι από το www.xsubs.tv)

Τέλος, επειδή έχει πολλούς θαυμαστές ανάμεσα στους αναγνώστες του blog, ο Jimmy Carr σε δύο μικρά αστεία για το Χριστό...

420: Greg Proops, Robin Williams, Bill Hicks

Σήμερα ήταν 20 Απριλίου, και όπως μπορεί να ξέρουν κάποιοι από σας είναι η μέρα που τουλάχιστον στην Αμερική έχει εξελιχθεί σαν γιορτή της αντικουλτούρας. Μ' άλλα λόγια οι άνθρωποι μαζεύονται και "καταναλώνουν κάνναβη" (λες και τις υπόλοιπες μέρες κάνουν κάτι άλλο) και διαδηλώνουν για τη νομιμοποίησή της. Τρία βιντεάκια λοιπόν για να τιμήσουμε κι εμείς τη μέρα αυτή.

Στο πρώτο ο Greg Proops δείχνει τον "πλούτο" των επιχειρημάτων για την απαγόρευση της φούντας...

Ο Robin Williams φαντάζεται πώς θα ήταν οι διαφημίσεις αν η φούντα ήταν νόμιμη...

 Τέλος, ο Bill Hicks (του οποίου την άποψη για το θέμα έχουμε δει πρώτη φορά εδώ) λέει γιατί η νομιμοποίηση της μαριχουάνας θα έκανε τον κόσμο καλύτερο...

Special #13: Louis C.K. - Live at the Beacon Theater

Πρόσφατα, μέσα στον Μάρτιο, ο Louis C.K. έπαιξε στο Hammersmith Apollo του Λονδίνου κι εκεί είχαν την τύχη να τον δουν live και μερικοί φίλοι του blog (ανάμεσα στους οποίους τουλάχιστον δύο ζευγάρια που τον έμαθαν απο'δω μέσα). Το επόμενο Σάββατο, το νέο special του Louis C.K. με τίτλο "Oh my god" θα προβληθεί στο HBO, οπότε σύντομα θα μπορέσουμε να πάρουμε κι εμείς μια γεύση. Μέχρι τότε, μπορούμε να δούμε το περσινό του special, αφού οι εκκλήσεις μου για βοήθεια στις μεταφράσεις εισακούστηκαν και ο Πάντι Τσάκε, κατά κόσμον Παντελής, μου έστειλε τους υπότιτλους. Ιδανικός τρόπος λοιπόν να γιορτάσουμε τα δύο χρόνια που κλείνει σήμερα το blog.

Έχουμε δει παλιότερα κάποια καταπληκτικά κομμάτια από αυτό το special: ένα μικρό bit για το πώς οι λευκοί έχουν φερθεί στους Ινδιάνους αλλά και στη γη· την καλύτερη περιγραφή για το πώς νιώθει κάποιος όταν την ακούει από τους μπάφους· και το κλείσιμο του special που αποτελεί για μένα επιτομή του φεμινισμού και λέει γιατί οι άντρες είναι κακοί στο σεξ, παρ'όλο που το σκέφτονται συνέχεια. Απ' αυτά που δεν έχουμε δει, ξεχωρίζει σίγουρα η επική ιστορία για ένα συμμαθητή της κόρης του που μισεί τόσο πολύ ο Louis C.K., ώστε σκέφτεται έναν απίστευτο τρόπο να τον εκδικηθεί... 

Billy Connolly - Wildebeest and joke

Αργία σήμερα κι επιτέλους βρήκα το χρόνο και την όρεξη να ανεβάσω κάτι. Επόμενος στη λίστα από την (αιώνια) ψηφοφορία και ίσως αδικημένος από το blog, ο Billy Connolly. Εδώ περιγράφει με τον ανεπανάληπτο τρόπο του μια σκηνή από ντοκυμαντέρ για τα άγρια ζώα της Αφρικής, το πώς τα θηλυκά λιοντάρια κυνηγάνε τις αντιλόπες της Αφρικής (που λέγονται γκνου). Είναι τόσο παραστατικός και απολαυστικός που θα μπορούσα να τον ακούω για ώρες (αν καταλάβαινα πάντα την προφορά!).

Φυσικά ο Billy Connolly είναι απίστευτος ακόμα κι όταν λέει ένα σχετικά γνωστό, καμένο ανέκδοτο...

Hari Kondabolu - Feminist dick joke (+ bonus Patton Oswalt)

Χτες ήταν η μέρα της γυναίκας και είναι καλή αφορμή να δούμε (μετά από καιρό και καθυστερημένα) ένα βιντεάκι. Ο αγαπημένος μου Hari Kondabolu καταφέρνει πάντα να είναι πολιτικά σωστός αλλά και αστείος...

Αλλά επειδή το βίντεο είναι μικρό κι επειδή είμαι και αντιδραστικός, να δούμε και κάτι σαρκαστικό για τον μεταμοντέρνο φιλελεύθερο φεμινισμό από τον Patton Oswalt...