Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα greg giraldo. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα greg giraldo. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012

Αφιέρωμα Ομπάμα #1: Greg Giraldo

  Απέχουμε λίγες μέρες από τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ και είναι η καλύτερη ευκαιρία να γυρίσουμε πίσω τέσσερα χρόνια και να δούμε πώς αντιμετώπισαν διάφοροι κωμικοί την εκλογή του Ομπάμα. Φυσικά ο κόσμος του stand-up comedy έχασε μια μεγάλη πηγή έμπνευσης με την αποχώρηση του Τζωρτζ Μπους αλλά το γεγονός ότι ήρθε να τον αντικαταστήσει ο πρώτος Αφρο-Αμερικάνος πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ έβγαλε επίσης μερικά πολύ καλά αστεία.
  Ξεκινάμε λοιπόν με τον Greg Giraldo που σχολιάζει την προεκλογική εκστρατεία στις προηγούμενες εκλογές και πιο συγκεκριμένα τον Ρεπουμπλικάνο αντίπαλο του Ομπάμα, Τζων ΜακΚέην αλλά και την Χίλαρι Κλίντον που μονομάχησε μαζί του για το χρίσμα των Δημοκρατικών...

Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012

Greg Giraldo - Cleavage & Halle Berry

Το countdown της ψηφοφορίας (με την οποία σας έχω πρήξει με αποτέλεσμα να έχει ξεπεράσει τις 1000 ψήφους) έφτασε επιτέλους στον αγαπημένο μου Greg Giraldo. Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια από το θάνατό του οπότε καλό είναι να τον ξαναθυμηθούμε. Δύο βίντεο λοιπόν, γιατί έχουμε αραιώσει και τις αναρτήσεις...
 Στο πρώτο σχολιάζει το γνωστό σε όλους φαινόμενο των γυναικών που φοράνε ένα αποκαλυπτικό ντεκολτέ αλλά διαμαρτύρονται που οι άντρες δεν τις κοιτάνε στα μάτια...

Στο δεύτερο κάνει ένα καταπληκτικό αστείο για την "αντιρατσιστική" ταινία "Ο χορός των τεράτων"...

Τρίτη 14 Αυγούστου 2012

Roasts #3: Flavor Flav

Προχθές προβλήθηκε στο Comedy Central το καθιερωμένο ετήσιο roast και τιμώμενο πρόσωπο ήταν μία κωμικός που ξεκίνησε από το stand-up για να καταλήξει μία από τις πρώτες γυναίκες πρωταγωνίστριες σε sitcom, η Roseanne Barr. Κάποια στιγμή θα δούμε higlights κι από αυτό, αλλά προς το παρόν θα γυρίσουμε σε ένα λίγο παλιότερο roast, αυτό του Flavor Flav. Ο Flavor Flav έγινε γνωστός σαν mc των Public Enemy αλλά αφού εξαφανίστηκε για λίγα χρόνια από τη δημοσιότητα, επέστρεψε σαν παρουσιαστής του ριάλιτι σόου Flavor of Love. Η πορεία του μοιάζει με την πορεία του ίδιου του hip hop: από το πολιτικά στρατευμένο στυλ των Public Enemy τη δεκαετία του '80, στο "γυναίκες και λεφτά" των 00's. Ο Flav βέβαια ήταν πάντα ένας εκκεντρικός σόουμαν και το κωμικό του στυλ ερχόταν σε αντίθεση με το σοβαρό, πολιτικό στυλ του Chuck D. Άλλωστε από τότε είχε καθιερώσει το look με το κρεμασμένο ρολόι στο λαιμό και αργότερα με το βίκινγκ κράνος. Στις καλύτερες στιγμές του roast στο παρακάτω βίντεο υπάρχουν δυο τρία καταπληκτικά αστεία του Jeff Ross και κυρίως του Patton Oswalt που σχολιάζουν ακριβώς τη διαδρομή του του Flavor Flav από το "fight the power" στα καραγκιοζιλίκια, ενώ πετυχημένες είναι και οι εμφανίσεις δύο άλλων μεγάλων ονομάτων του hip hop: του Snoop Dogg και του Ice-T.

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

Roasts #2: Pamela Anderson

Από χτες όλοι συζητάνε για τον Κασιδιάρη αλλά εγώ θα αντισταθώ στον πειρασμό και θα ασχοληθώ με κάτι άσχετο, έτσι για να ελαφρύνουμε το κλίμα.
Έχουμε δει εδώ τι είναι τα roasts κι έχουμε πάρει μία γεύση από την πολιτική μη ορθότητα και το "insult humour" που στο roasting βρίσκονται στο απόγειό τους. Σήμερα θα δούμε ένα από τα πιο γνωστά τέτοια show, που γυρίστηκε την εποχή που η Pamela Anderson ήταν ακόμα το νο 1 sex symbol και λίγο καιρό αφότου είχε κυκλοφορήσει το sex tape με τον Tommy Lee των Motley Crue. Όπως είναι φυσικό, το συγκεκριμένο γεγονός ήταν από αυτά που σχολιάστηκαν περισσότερο αλλά εκείνο το show έμεινε περισσότερο γνωστό για την τραγική εμφάνιση της Courtney Love που δεχόταν το ένα "χτύπημα" μετά το άλλο αλλά και για τις υπόλοιπες χοντράδες που ακούστηκαν...

Παρασκευή 13 Απριλίου 2012

The greatest (bullshit) story ever told #2

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα και ακούγοντας τις θλιμμένες καμπάνες, μπορείτε να δείτε το δεύτερο μέρος του χριστιανικού μας βίντεο: αφού ο George Carlin εξηγεί ότι οι δέκα εντολές θα έπρεπε να είναι λιγότερες, βλέπουμε την εκδοχή των Monty Python για τη γέννηση του Χριστού και το πώς ακριβώς έδωσαν τα δώρα οι μάγοι (σύμφωνα με τον Eddie Izzard και το Family Guy). Ο Greg Giraldo, o Bill Maher, ο Eddie Izzard και ο Robin Williams σχολιάζουν το καυτό θέμα της παρθενογένεσης και ο Gilbert Gottfried, πάλι με τον Eddie Izzard, τον Μυστικό Δείπνο. Ο Jim Jefferies αποκαλύπτει το πραγματικό ύψος του Χριστού και ο Dylan Moran ομολογεί ότι προτιμά κάποιον άλλο σούπερ ήρωα, γιατί ο Χριστός του φαίνεται γκρινιάρης. Τέλος φτάνουμε στο μαρτύριο της σταύρωσης με Anthony Jeselnik, Jimmy Carr, Bill Hicks και οπωσδήποτε Jim Carrey...

Η ψηφοφορία για το ποιούς κωμικούς θα βλέπουμε πιο συχνά εδώ συνεχίζεται. Προηγούνται όπως είναι φυσικό Carlin, Stanhope και Louis CK αλλά ήδη ικανοποιούνται και οι λιγότερο δημοφιλείς προτιμήσεις, όπως ο Jim Jefferies που είδαμε πρώτη φορά σ' αυτά τα δύο "χριστιανικά" βίντεο.

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

R.I.P. Greg Giraldo

Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από το θάνατο του Greg Giraldo και είναι μια καλή ευκαιρία να τον ξαναθυμηθούμε. Οι περισσότεροι στον κόσμο της κωμωδίας θα τον θυμούνται για τις εμφανίσεις του στα roasts ή σαν το αγαπημένο παιδί του Comedy Central που εμφανιζόταν σε όλα τα show, κι είναι τουλάχιστον άδικο. Δεν ξέρω που θα έφτανε αν ζούσε περισσότερο, αλλά ήδη είχε γίνει ένας από τους καλύτερους της γενιάς του: ήταν έξυπνος, αστείος, αξιαγάπητος, με ανεξάντλητο υλικό, συνδύαζε διαφορετικά είδη κωμωδίας και μπορούσε να μιλήσει για κάθε είδους θέμα, από τις σχέσεις, το σεξ και το αλκοόλ, μέχρι τους μετανάστες και την τρομοκρατία. Ο πατέρας του ήταν Κολομβιανός και θα μπορούσε να ακολουθήσει το σύντομο δρόμο για την επιτυχία όπως τόσοι άλλοι, παίζοντας πάνω στην καταγωγή του, αλλά δεν το έκανε. Αν δε φτάνουν όλοι αυτοί οι λόγοι, μου αρκεί που δεν έχω δει ποτέ κάποια εμφάνισή του που να μη γελάσω. Το παρακάτω βίντεο είναι αποσπάσματα από την πρώτη εμφάνισή του στο comedy central presents, το 2000 και δείχνει πόσο καλός ήταν και στα "κοινωνικά" θέματα αφού εδώ μιλάει μεταξύ άλλων για άστεγους, μετανάστες και Ισπανόφωνους...

Bonus ένα μικρό βίντεο από το tribute που γυρίστηκε μετά το θάνατό του: ένας ακόμα λόγος να λατρεύω τον Greg Giraldo, το πως ισοπέδωσε με δυο ατάκες τον αντιπαθητικό Dennis Leary στην εκπομπή Tough Crowd...

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

Αφιέρωμα 11η Σεπτέμβρη #3

Τελικά στις 11 Σεπτέμβρη 2001 δεν ήρθε το τέλος ούτε της ειρωνείας, ούτε του χιούμορ. Με κάποια ενδεικτικά βιντεάκια, βλέπουμε πως σιγά σιγά άρχισε η 11η/9ου να γίνεται αφορμή για χιούμορ, αρχικά σε συμφωνία με το γενικό κλίμα και σε ασφαλή μονοπάτια (με αστειάκια για τους άραβες τρομοκράτες) αλλά αργότερα και πιο τολμηρά. Πέντε μαύροι κωμικοί κι ένας λατίνος μιλούν λοιπόν για θέματα σχετικά (άμεσα ή έμμεσα)με την 11η Σεπτέμβρη κι έτσι μπορούμε να δούμε πώς αντέδρασαν αυτοί που είναι συνήθως θύματα ρατσισμού στη νέα πραγματικότητα.

Ο Mike Britt, λίγους μήνες μετά τις 11/9 σε ένα πετυχημένο αλλά ακίνδυνο αστειάκι, αναρωτιέται γιατί κανείς από τη σχολή πιλότων που πήγαν οι τρομοκράτες δεν τηλεφώνησε στην αστυνομία...
   

Ο Greg Giraldo, που ήταν από τους πρώτους που ασχολήθηκαν με το θέμα, κοροϊδεύει επίσης τους τρομοκράτες, ξεκινώντας όμως από το Patriot Act, τον υπερ-νόμο που μπήκε σε ισχύ μετά τις 11/9...

O Alonzo Bodden βάζει μία μικρή δόση αυτοσαρκασμού, εξηγώντας γιατί οι μαύροι δεν κάνουν αεροπειρατείες...

O Chris Rock εξηγεί γιατί δε φοβάται την Αλ Κάιντα...
(Το κτίριο στην Οκλαχόμα που αναφέρει, είναι αυτό που ανατίναξε ο ακροδεξιός τρομοκράτης Τίμοθυ ΜακΒέι το 1995 σκοτώνοντας 167 ανθρώπους - Ο Τζέημς Μπερντ δολοφονήθηκε από τρεις λευκούς ρατσιστές στο Τέξας το 1998)

 O Dwayne Kennedy σίγουρα πιο προχωρημένος και τολμηρός, αναφέρεται επίσης στο παράδειγμα του Τίμοθυ ΜακΒέι...

Τέλος ο απολαυστικός Dave Chapelle (αγαπημένος πολλών φίλων του blog) διηγείται μια ιστορία αεροπειρατείας...

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

Αφιέρωμα 11η Σεπτέμβρη #2

Τις πρώτες ημέρες μετά την 11η Σεπτέμβρη, στις ΗΠΑ και ειδικά στη Νέα Υόρκη, είχε ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για το κατά πόσο μιλάς για το γεγονός και η συζήτηση ήταν ακόμα πιο δύσκολη για το κατά πόσο μπορείς να αστειευτείς για αυτό. Οι πρώτοι που θα αντιμετώπιζαν την "πρόκληση" ήταν οι παρουσιαστές των χιουμοριστικών late night shows, όπως το Saturday Night Live και το Daily Show, αλλά και οι κωμικοί που έδιναν τακτικές παραστάσεις στα μικρά comedy clubs της Νέας Υόρκης. Το παρακάτω βίντεο δίνει μία εικόνα για το πώς "απάντησαν" στην πρόκληση...

 Ο συνήθως καυστικός Jon Stewart σχεδόν έκλαιγε στην πρώτη εκπομπή, ενώ ο David Letterman ουσιαστικά ζήτησε την άδεια του δημάρχου της Νέας Υόρκης Rudolf Giuliani για να γυρίσει στην εκπομπή του. Ειδικά οι πιο γνωστοί παρουσιαστές, όπως ο Letterman και ο Jay Leno, αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον ασφαλή δρόμο, ακόμα και εβδομάδες μετά: το πολύ κάποια αστειάκια για την Αλ Κάιντα ή τον Μπιν Λάντεν. Ο μόνος που μπήκε στα βαθιά κατευθείαν ήταν ο Bill Maher, που χάρη σε ένα σχόλιό του, έχασε τη θέση του σαν παρουσιαστής της εκπομπής Politically Incorrect.


Το πιο χαρακτηριστικό περιστατικό όμως που δείχνει το δύσκολο κλίμα τις πρωτες αυτές μέρες, ήταν αυτό που συνέβη στο Friar's Club της Νέας Υόρκης. Εκεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα γίνονται τα λεγόμενα Roasts. Εκδηλώσεις προς τιμήν κάποιου διάσημου, όπου φίλοι του ή κωμικοί ανεβαίνουν στη σκηνή και προσβάλλουν ή γελοιοποιούν το τιμώμενο πρόσωπο. Για το Σεπτέμβρη του 2001 είχε προγραμματιστεί το roast του Hugh Hefner, εκδότη του playboy και υπήρχε αμηχανία ως προς το πως θα χειριστούν οι κωμικοί τα γεγονότα των προηγούμενων ημερών. Κι αυτός που έκανε το βήμα να αναφερθεί στην 11η Σεπτέμβρη, ήταν βέβαια ο Gilbert Gottfried. Η αντίδραση του κοινού ήταν παγωμάρα και αποδοκιμασίες και ο Gottfried για να ξανακερδίσει το κοινό, αναγκάστηκε να στραφεί σε ένα παλιό ανέκδοτο, γνωστό ως το πιο βρώμικο ανέκδοτο που υπάρχει. Πρόκειται για τους "Αριστοκράτες", ένα ανέκδοτο που συνήθιζαν να λένε οι κωμικοί μεταξύ τους και συχνά να συναγωνίζονται για το ποιός θα το πει πιο πρόστυχα και με περισσότερες λεπτομέρειες. (Εδώ μπορείτε να δείτε τον συνήθη ύποπτο Doug Stanhope να λέει μια εξωφρενική εκδοχή του συγκεκριμένο ανέκδοτου σε ένα μωρό.)
Το παρακάτω βίντεο είναι ένα απόσπασμα από το ντοκυμαντέρ "The Aristocrats" που ασχολείται με το ανέκδοτο αυτό και ουσιαστικά γυρίστηκε με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό...

Φυσικά το αρχικό αστείο για την 11η Σεπτέμβρη, όπως και το ανέκδοτο κόπηκαν από την τηλεοπτική μετάδοση, αλλά η ιστορία έγινε γνωστή. Ο ίδιος ο Gottfried έχει μείνει γνωστός σαν ο βασιλιάς του "too soon" κι έχει φτιάξει ένα βιντεάκι όπου σατιρίζει όλες τις γνωστές τραγωδίες της ιστορίας. Όπως λέει κι ο ίδιος "Η κωμωδία είναι τραγωδία συν χρόνος. Γιατί όμως να περιμένουμε;". Μ'αυτή τη λογική, ξεκίνησε να ποστάρει στο tweeter τον περασμένο Μάρτη αστειάκια για το τσουνάμι στην Ιαπωνία, σαν αυτό εδώ: "Οι Γιαπωνέζοι είναι πολύ προχωρημένοι. Δεν πάνε στην παραλία, η παραλία έρχεται σ'αυτούς". Τα αστεία αυτά (τα δέκα "χειρότερα" εδώ) προκάλεσαν πάλι αντιδράσεις και ο Gottfried απολύθηκε από ένα παιδικό show όπου δάνειζε τη φωνή του και αναγκάστηκε να απολογηθεί. Κι έτσι η συζήτηση για το πόσος καιρός πρέπει να περάσει μέχρι να αστειευτείς για μια τραγωδία παρέμεινε ανοιχτή...

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

Αφιέρωμα: Παιδιά #2

Συνέχεια του αφιερώματος με δύο πιο light βιντεάκια.

Στο πρώτο ο Bill Maher αναρωτιέται γιατί πρέπει να γιορτάζουμε την αναπαραγωγή...


Στο δεύτερο ο Greg Giraldo εξηγεί με το γνωστό politically incorrect τρόπο γιατί δε γίνεται όλα τα παιδιά να έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση...

Σάββατο 4 Ιουνίου 2011

Αφιέρωμα: Gay Pride #3

Σήμερα κορυφώνονται οι εκδηλώσεις του athens pride, κι έτσι είναι η μοναδική ευκαιρία να γίνουμε λιγάκι πιο incorrect.
Η άποψη ότι κάποιος γεννιέται gay είναι κάπως δεξιά αλλά στην Αμερική χρησιμοποιείται συχνά από τους liberals υπερασπιστές των ομοφυλόφιλων ενάντια στα επιχειρήματα κυρίως των χριστιανών. Εδώ ο Richard Jeni υποστηρίζει αυτή την άποψη αλλά την ίδια στιγμή τη διακωμωδεί παρουσιάζοντας το gay μωρό.


Την ίδια άποψη έχει και ο Mike DeStefano που είναι κάπως macho αλλά τα χώνει και στους ομοφοβικούς...

Και μια που αναφέρθηκε το gay pride, να η άποψη του Adam Ferrara για αυτές τις παρελάσεις...


Τέλος, ο αγαπημένος μου Greg Giraldo που πάντα κατάφερνε να πιάσει τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα, χωρίς να γίνεται ρατσιστής ή ομοφοβικός. Εδώ απορεί για τον τρόπο που έχουν εξελιχθεί τα στερεότυπα για τους gay...

Δευτέρα 2 Μαΐου 2011

Αντίο Οσάμα!

Αφού το γράφει εδώ πρέπει να είναι αλήθεια. Όσο αλήθεια μπορεί βέβαια να είναι κάτι τέτοιο, γιατί ακόμα κι ένα παιδί ξέρει ότι οι σούπερ ήρωες δεν πεθαίνουν. Από την άλλη σ'αυτή την ιστορία ο Μπιν Λάντεν ήταν ο κακός και δεν είναι λίγες οι ταινίες όπου ο κακός πεθαίνει. Είναι η κλασική υπερπαραγωγή όπου στο τέλος της είσαι σίγουρος ότι θα υπάρξει sequel. Φυσικά τόσο ζόρικος "κακός" δεν θα ξαναϋπάρξει, αλλά αν έκανα εγώ το casting θα είχα διαλέξει ήδη αυτόν εδώ. Μπορεί πάλι να επιστρέψει ο ίδιος κάπως έτσι. Όπως και να'χει ήταν μια καλή career move για τον Οσάμα να πεθάνει τώρα. Το κοινό του είχε αρχίσει να τον ξεχνάει και δεν είναι καλή εποχή για ξεπεσμένους αρχι-τρομοκράτες.
Το ερώτημα τώρα είναι τι θα απογίνουν τα 25 εκατομμύρια dollars της αμοιβής. Θα τα πάρει ο Ομπάμα;
By the way, ο "πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία" έχει δώσει πολλή τροφή στο stand up και υπάρχουν αρκετοί κωμικοί, ρατσιστές ή απλά δεξιοί, που πιάσανε το θέμα, πατώντας συνήθως χοντροκομμένα στο "πατριωτικό αίσθημα" των αμερικάνων. Ο Greg Giraldo δεν ανήκε σ'αυτή την κατηγορία, ακόμα κι αν δε φαίνεται καθαρά εδώ. Και δεν είναι ο μόνος, πολλοί ακόμα πήγαν κόντρα σ'αυτή τη λογική ακόμα και λίγο καιρό μετά την 11η/9ου. Περισσότερα σε μελλοντικό αφιέρωμα...

Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

Αφιέρωμα: Μεγάλη Εβδομάδα #4

Το στυλ του Robin Williams δεν είναι ακριβώς του γούστου μου, αλλά εδώ λέει μερικά κλασικά (αν και σχετικά ανώδυνα) αστειάκια για το Χριστό, οπότε μας κάνει.

Bonus video από έναν ακόμη αγαπημένο κωμικό που έφυγε νωρίς, πριν ακόμα δείξει πόσο καλός θα μπορούσε να γίνει, τον Greg Giraldo