Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

George Carlin - Death

Επτά χρόνια (και κάτι ώρες) μετά το θάνατο του George Carlin, τον θυμόμαστε με μία παλιά του ρουτίνα για τον θάνατο από το 1978 (σε μετάφραση Alexander Paranoid)



(Η "αναστήλωση" του blog έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ανέβηκαν ξανά σχεδόν όλα τα βίντεο. Εδώ είναι ο νέος λογαριασμός στο youtube)

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2015

Special#23: Dave Chapelle - Killin' Them Softly

Πολύμηνη η αποχή του blog, τέτοια που ένας αναγνώστης σκέφτηκε να ρωτήσει μέσω mail αν ζω (και τον ευχαριστώ για το ενδιαφέρον του). Χωρίς πολλές πολλές εξηγήσεις και δικαιολογίες, σκέφτηκα να αρχίσω πάλι να ποστάρω κάποια πράγματα που σχεδίαζα έτσι κι αλλιώς και το καλύτερο κίνητρο μου το έδωσε το youtube που ως γνωστόν γαμιέται και γι'αυτό μου έσβησε για δεύτερη φορά το λογαριασμό με τα δεκάδες βίντεο και τους εκατοντάδες subscribers που έχασαν ένα από τα αγαπημένα τους κανάλια (συγκινητικό!). Σιγά σιγά το blog θα ξαναβρεί την κανονική του μορφή χάρη σε έναν εναλλακτικό λογαριασμό που είχα, περισσότερα βίντεο ανεβασμένα εδώ και περισσότερο vimeo.
Μέχρι τότε θα αρκεστούμε σε ένα από τα καλύτερα special που επιτέλους έχουμε την ευκαιρία να δούμε ολόκληρο χάρη (πάλι) στον Βαγγέλη που το ανέβασε στο κανάλι "stand-up comedy in greek". Έχουμε δει και παλιότερα εδώ κι εδώ δύο (σούπερ επίκαιρα) αποσπάσματα του συγκεκριμένου special όπου ο Dave Chapelle μιλάει για τη σχέση του με την αστυνομία, καθώς και την απολαυστική ιστορία αεροπειρατείας που διηγείται εδώ. Για το υπόλοιπο special, ο λόγος στον Βαγγέλη και στην περιγραφή που έχει ανεβάσει για το βίντεο: "Ο Dave Chappelle επιστρέφει στην γενέτειρα του,Ουάσιγκτον,και προσπαθεί να μας εξηγήσει μερικά θέματα που καίνε,όπως τις φυλετικές διαφορές μεταξύ λευκών και μαύρων,τον ρατσισμό που έχει την κακή του πλευρά όπως αυτός εκδηλώνεται απο την αστυνομική βία αλλά και την καλή του σε περιπτώσεις όπως μία αεροπειρατεία όπου ποτέ δέν υπάρχουν μαύροι όμηροι,και τις κακές σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων,κάτι για το οποίο είναι υπέυθυνες οι γυναίκες αλλά και τα περιοδικά.
Ρίχνει μία προφητική ματιά στην πολιτική επικαιρότητα της εποχής,προσπαθώντας να εξηγήσει πόσο λάθος θα ήταν να εκλεγεί πρόεδρος ο Τζόρτζ Μπούς Τζούνιορ και φαντάζεται τον Λευκό Οίκο εάν τον διοικούσαν ένας μαύρος,ένας Μεξικανός και ένας Κουβανός.Ακόμα,στο καλύτερο μέρος αυτού του σπέσιαλ, κάνει και έναν απολογισμό της θητείας του Μπίλ Κλίντον που πιό πολύ θα τον θυμούνται για την Μόνικα Λεβίνσκι παρά για τις πολιτικές του θέσεις."

Το post είναι αφιερωμένο στην Τ. που αγαπάει Chapelle, ζει στην γενέτειρά του και πρέπει κάπως να περάσει το χρόνο της μέχρι να έρθει στα μέρη μας...

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Aamer Rahman - Freedom of speech

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών με την πολύνεκρη επίθεση στα γραφεία της σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo και όσα ακολούθησαν έχουν προκαλέσει τη συνηθισμένη ακατάσχετη φλυαρία στα social media. Για τους περισσότερους το γεγονός έχει εκληφθεί σαν επίθεση στην ελευθερία του λόγου και την σάτιρα, πράγμα που είναι απλουστευτικό, παραπλανητικό και ύποπτο. Αν άρθρα σαν αυτό δεν είναι αρκετά πειστικά, και μόνο το γεγονός ότι τα μεγαλύτερα καθάρματα του πλανήτη ηγήθηκαν της πορείας πένθους στο Παρίσι θα έπρεπε να προβληματίσει τους όψιμους υπερασπιστές της σάτιρας. Δεν είναι εδώ ο χώρος να πούμε περισσότερα για το ίδιο το θέμα, αλλά αναφορικά με την ελευθερία του λόγου, ο αυστραλιανός (μουσουλμάνος) κωμικός Aamer Rahman τα λέει μια χαρά και σ' αυτό το bit αλλά και στο twitter όπου λίγες ώρες μετά την επίθεση έγραψε το αυτονόητο: ότι σάτιρα είναι να προκαλείς την εξουσία και όχι να υποτιμάς τους καταπιεσμένους. Κάτι σχετικό είχαμε γράψει παλιότερα με αφορμή την υπόθεση του Γέροντα Παστίτσιου, παρουσιάζοντας το πιο αηδιαστικά βλάσφημο βίντεο που κυκλοφορεί εδώ μέσα:  Ειδικά για τους φιλελεύθερους υπερασπιστές της ελευθερίας της έκφρασης: συνηθίζουν να τη θυμούνται όταν κάποιοι "τριτοκοσμικοί" μουσουλμάνοι διαμαρτύρονται για τις προσβολές ενάντια στον προφήτη τους. Μοιάζουν με εκείνους τους λευκούς γαιοκτήμονες που διασκέδαζαν με τα minstrel shows και τη διακωμώδηση των μαύρων σκλάβων στην Αμερική του 19ου αιώνα. Γιατί κι ένας χαζός μπορεί να σκεφτεί ότι η ελευθερία της έκφρασης δεν δοκιμάζεται σε βάρος των κάθε φορά "άλλων", αλλά όταν αφορά αυτά που συμβαίνουν δίπλα μας. Δεν υπάρχει έτσι γενικά και αόριστα "ελευθερία της έκφρασης": η ελευθερία μιας μαλακισμένης αθλήτριας να γράφει κακόγουστα ρατσιστικά ανέκδοτα στο twitter, η ελευθερία ενός ακροδεξιού σκηνοθέτη να γυρίζει μια b-movie για τον Μωάμεθ στις ηπα και η ελευθερία ενός 27χρονου να κοροϊδεύει τον γέροντα παϊσιο στα Ψαχνά Ευβοίας δεν μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι. Έχουν γίνει σε διαφορετικό πλαίσιο, κάτω από διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετική στόχευση και όποιος κάνει πως δεν το καταλαβαίνει, είναι τουλάχιστον ύποπτος.

(credits στην Karvou Naki που πόσταρε πρώτη το παρακάτω βίντεο στο fb)

Όποιος θέλει να μάθει λίγο περισσότερα για την ιστορία του Charlie Hebdo και για τον τρόπο που ασκούσε την "ελευθερία της έκφρασης" τα τελευταία χρόνια, μπορεί να διαβάσει το πολύ ενδιαφέρον ιστορικό του περιοδικού στο (αδελφό site) sangay.gr.

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Special #22: Dylan Moran - Yeah yeah yeah

Ιδανικό αντίδοτο στο χριστουγεννιάτικο κλίμα, ο κυνισμός και το μπλαζέ ύφος του Dylan Moran. Έχουμε δει και παλιότερα ορισμένα αποσπάσματα από αυτό το special του 2011, όπως το κομμάτι περί πίστης, θρησκείας και επιστήμης ή τα σχόλια του για τον Πούτιν, τον Μπερλουσκόνι και τον Ομπάμα. Τώρα μπορούμε να δούμε ολόκληρο το special που έχει δημοσιευτεί ήδη στο blog grcomedy με υπότιτλους δια χειρός Βαγγέλη. Ιδού κι ένα μικρό απόσπασμα από την παρουσίαση του βίντεο: "Ο Dylan Moran ασχολείται με τα αγαπημένα του θέματα για άλλη μία φορά: Γήρανση,θρησκεία,παιδιά,σχέσεις,ο διαχωρισμός των κοινωνικών τάξεων και οποιαδήποτε ενοχλητική λεπτομέρεια μπορεί να απαρτίζει την ζωή ενός ενήλικα.. Πρωταγωνιστές σε αυτό το σπέσιαλ είναι οι Σκοτσέζοι ''οι οποίοι ανακάλυψαν το στοματικό διάλυμα με γεύση μπέικον'',οι πιτσιρικάδες ''που χορεύουν λές και τους χτυπάει κάποιος με τέιζερ'',μια χοντρή κυρία που μέθυσε και έφαγε για πρωϊνό ''ένα μπέρκερ κίνγκ και ένα ΜακΝτόναλτς (ίσως εννοούσε όλο το μαγαζί)'' και φυσικά,ποιός άλλος; Ο άντρας. Όχι κάποιος συγκεκριμένος,αλλά όλοι οι άντρες που ''νομίζουν οτι είναι κούλ''.... Στο ακριβώς αντίθετο στρατόπεδο βρίσκονται οι γυναίκες οι οποίες ''είναι σαν τα ρεβύθια που κρύβουν απο μέσα έναν ψυχοπαθή''.Οι γυναίκες οι οποίες παλεύουν να αποκτήσουν τα δικαιώματα τους αλλά δέν θα το καταφέρουν ποτέ όσο ''θα γκρινιάζει η μία για την άλλη.''... Αυτά και άλλα πολλά που εν τέλει κάνουν τον Dylan Moran να αναρωτιέται ''Ποιός μπορεί να κοιμηθεί;Εάν είσαι ένα σωστά μεγαλωμένο άτομο στον 21ο αιώνα,πώς μπορείς να χαλαρώσεις;''

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Special #21: Comedy Central presents Jeremy Hotz

Ένας ακόμα κωμικός που δεν έχουμε ξαναδεί κι ένα ακόμα special, δια χειρός Βύρωνα Θεοδωρόπουλου. Ο Jeremy Hotz έχει ένα πολύ ιδιαίτερο, γκρινιάρικο στυλ και έχει γίνει γνωστός για το ότι ξεκινάει κάθε bit με το πόσο μίζερο είναι ένα μέρος ή ένα πράγμα. Γι' αυτό έδωσε και στο dvd του τον τίτλο "What a miserable DVD this is". Εδώ μπορούμε να δούμε την εμφάνισή του στο Comedy Central το 2000.

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Special #20: Comedy Central presents Ron White

O Ron White υπήρξε μέλος του Blue Comedy Collar Tour, της ομάδας που έκανε θραύση με τις παραστάσεις της στον αμερικάνικο Νότο. Αντίθετα όμως με τα redneck αστεία του Jeff Foxworthy και τις χοντράδες του Larry the Cable Guy, o White έχει το δικό του ξεχωριστό στυλ που δεν παραπέμπει στο φωνακλάδικο στυλ των νότιων, ένα είδος deadpan με το ουίσκυ στο χέρι. Μπορεί να μην είναι ο κωμικός που θα σε κάνει να σκασεις στα γέλια, αλλά είναι ένας καταπληκτικός storyteller. Εδώ διηγείται με απολαυστικό τρόπο, μία από τις καλύτερες ιστορίες του, για όταν τον πέταξαν έξω από ένα μπαρ και προλαβαίνει σε 20 λεπτά να πει μια εισαγωγική ιστορία για να καταλήξει σε μια άλλη. Από το ίδιο special προέρχεται κι ένα καταπληκτικό αστείο που έχουμε δει παλιότερα, που αποδεικνύει ότι και ο πιο straight νότιος μπορεί να ανακαλύψει ότι είναι gay. Τη μετάφραση και αυτού του special έχει κάνει ο Βύρωνας Θεοδωρόπουλος, που όταν δεν παίζει στο Gazi Comedy Club κι όταν δεν οργανώνει open mic στον Άνθρωπο, βοηθάει αυτό εδώ το blog να συνεχίσει.

Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Special #19: Dave Chapelle - For what it's worth

Πριν ένα περίπου χρόνο ο Dave Chapelle επέστρεψε στο stand-up comedy μετά από την οκτάχρονη απουσία του που προκάλεσε πολλά σχόλια και εικασίες. Σε αναμονή λοιπόν κάποιου νέου special, θα δούμε το περίφημο For what it's worth που γυρίστηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 2004 (το βίντεο έχει μεταφράσει κι ανεβάσει ο Βαγγέλης στο κανάλι "stand-up comedy in greek"). Το special περιλαμβάνει τα σχόλια του Chapelle για διάφορους celebrities που αναμίχτηκαν σε σκάνδαλα, όπως ο R. Kelly, ο Kobe Bryant και ο Michael Jackson που μπορεί να φαίνονται ανεπίκαιρα, έχει όμως και τις καταπληκτικές σουρεαλιστικές ιστορίες που διηγείται ο Chapelle. Απ' αυτές ξεχωρίζουν η λεωφορειοπειρατεία ενός άστεγου και η συνάντηση του Chapelle με τους Ινδιάνους (που έχουμε δει παλιότερα εδώ). Φυσικά δε λείπουν τα πιο πολιτικά ή "φυλετικά" bits όπως αυτό για τον George Washington και τους σκλάβους (που έχουμε δει εδώ) αλλά η καλύτερη στιγμή του special είναι όταν ο Chapelle αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν το Aids να προήλθε από τις μαϊμούδες (που είχαμε δει σε μετάφραση του Κύριου Δάχτυλου εδώ).
 
Copyright (c) Stand-Up Comedy - Blogger Templates created by BTemplateBox.com - Css Themes by metamorphozis.com