Αυτό εδώ το blog σπάνια βγαίνει "εκτός θέματος" αλλά κάποιες φορές επιβάλλεται: πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα περιοδικό για το graffiti, που αξίζει να γίνει γνωστό και να φτάσει στα χέρια οποιουδήποτε έχει κοντοσταθεί έστω και πέντε λεπτά μπροστά σε ένα μουτζουρωμένο τοίχο. Όχι μόνο γιατί είναι μια προσπάθεια που ξεπερνάει κατά πολύ (και αισθητικά, και σαν περιεχόμενο) τα μίζερα ελληνικά standards αλλά και γιατί, όπως λέει και το editorial, πρέπει να σπάσει η "κοινοτοπία που λέει ότι το graffiti είναι απλά ένα ζήτηµα στυλ, αποκοµµενο απ’ τις ζωές που ζούµε, τις αναζητήσεις, τα µίση, τις αγάπες και τις σχέσεις µας. Το γκραφίτι δεν ανήκει στις galleri και στα µουσεία: είναι ζωντανό, δυναµικό και συνδέεται µε χίλιες ακόµα κοινωνικές πραγµατικότητες. Αυτό το γκραφίτι µας ενδιαφέρει να δείξουµε, αυτό και τις κοινότητες που το ξαναγεννάνε κάθε µέρα. Κοινότητες που – όσο κλισέ κι αν ακούγεται- δίνουν ζωή ενάντια στην µιζέρια που κυριαρχεί".
Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να δει περισσότερα εδώ, να το ψάξει σε κεντρικά βιβλιοπωλεία και γκραφιτάδικα ή να επικοινωνήσει στο pisazine@gmail.com.
Δυστυχώς δε βρήκα κάποιο bit που να μιλάει για το γκραφίτι οπότε διάλεξα ένα μικρό βίντεο του Dave Chapelle, που με μια έννοια είναι ο πιο κοντινός κωμικός στη hip hop κουλτούρα.
Αφιερωμένο λοιπόν στα παιδιά που βγάλανε την Πίσα, κι ειδικά στους NDA (κάποιοι από τους οποιους είναι και fans του Chapelle)...
Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να δει περισσότερα εδώ, να το ψάξει σε κεντρικά βιβλιοπωλεία και γκραφιτάδικα ή να επικοινωνήσει στο pisazine@gmail.com.
Δυστυχώς δε βρήκα κάποιο bit που να μιλάει για το γκραφίτι οπότε διάλεξα ένα μικρό βίντεο του Dave Chapelle, που με μια έννοια είναι ο πιο κοντινός κωμικός στη hip hop κουλτούρα.
Αφιερωμένο λοιπόν στα παιδιά που βγάλανε την Πίσα, κι ειδικά στους NDA (κάποιοι από τους οποιους είναι και fans του Chapelle)...
