Dave Attell #1

Ο Dave Attell είναι ο μόνος κωμικός που είναι στο top 10 των αγαπημένων μου και δεν έχει παρουσιαστεί ακόμα εδώ. Ίσως γιατί είναι πολύ κάφρος και πολύ διεστραμμένος για να παραδεχτώ ότι μου αρέσει. Με χαρά μου ανακάλυψα ότι ένα άλλο ενδιαφέρον ελληνικό blog τον έχει παρουσιάσει πριν καιρό και η περιγραφή του είναι πολύ ακριβής: "O Dave Attell, είναι ένας περίεργος κωμικός. Ένας κλόουν εθισμένος στο πορνό, το ουίσκι, το κάπνισμα. Ένας ευφυής χειριστής των εκφραστικών του μέσων, που χρησιμοποιεί υψηλή τεχνική για να εκφέρει το χαμηλότερο είδος χιούμορ. Έχοντας εμμονή με τους νάνους, τις ασυνήθιστες σεξουαλικές αποκλίσεις και τις αλκοολούχες υπερβολές, αρχίζει καθημερινές ιστορίες για να τις καταλήξει σε πυροτεχνήματα παραλόγου. Μόνιμος συνεργάτης του Comedy Central, τακτικός θαμώνας των κωμικών μπαρ της Νέας Υόρκης, o Dave Attell πρόσφατα κατέκτησε τον άτυπο τίτλο του κωμικού των κωμικών."
Εδώ είναι μία επιλογή από τα δύο πρώτα του show στο comedy central,στα τέλη των 90's, όπου μεταξύ άλλων απαντάει στο αιώνιο ερώτημα "Πως ξέρεις ότι το πουλί σου είναι μικρό;" Κάποια άλλη στιγμή θα επανέλθω με πιο πρόσφατες και πιο "προωθημένες" παραστάσεις του.

Doug Stanhope - Jews

Λοιπόν, ντρέπομαι. Ντρέπομαι που έχω φτιάξει αυτό το blog και μέχρι χτες δεν είχα ασχοληθεί με τον Doug Stanhope. Για κάποιο λόγο δε μου έκανε η φάτσα του, την πρώτη φορά που τον είχα ακούσει δε με κράτησε, και φυσικά έκανα λάθος. Να κάποιος που μπορεί χωρίς υπερβολή να πει ότι βαδίζει στο δρόμο που χάραξε ο Bill Hicks, να πει ότι είναι edgy και (όχι στημένα) προκλητικός. Όπως σωστά το έθεσε ένας αρθρογράφος: "Υπάρχει η ολυμπιακή φλόγα της αμερικάνικης extreme κωμωδίας, που πέρασε από τον Lenny Bruce στον Richard Pryor και τον Sam Kinison κι από εκεί στον Bill Hicks. Τώρα τη μεταφέρει ο Doug Stanhope".
Και η καλύτερη απόδειξη είναι ότι, όπως και οι "πρόγονοί" του, δε διστάζει να τα βάζει με το κοινό του και να ακούσει ακόμα και τη γιούχα. Το special από όπου είναι το παρακάτω video έχει γυριστεί στη Νέα Υόρκη και ο Doug κλείνει την παράσταση βρίζοντας τους Yankees και λέγοντας πόσο μαλάκες είναι οι Νεοϋορκέζοι που ανέχονται ένα δήμαρχο που τους απαγορεύει το κάπνισμα. Το 2009, σε μία παράσταση στο Leeds, έκανε τόσο ταπεινωτικά σχόλια για τη βασιλική οικογένεια και τους Άγγλους, που πολλοί έφυγαν και άλλοι άρχισαν να τον γιουχάρουν και να του πετάνε μπουκάλια. Και δεν ήταν η πρώτη φορά: παλιότερα κατάφερε μετά από δέκα λεπτά να ακυρωθούν όλες οι παραστάσεις του στην Ιρλανδία γιατί αστειεύτηκε για την παιδοφιλία, την ίδια περίοδο που ένα σχετικό σκάνδαλο συγκλόνιζε τη χώρα.
Τέτοια περιστατικά μπορεί να δίνουν την εικόνα ενός τύπου που απλά θέλει να προκαλεί, αλλά δεν είναι έτσι. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για να πειστεί, μπορεί να μπεί εδώ κι εδώ. Προς το παρόν μια πρώτη γεύση από το απολαυστικό και διδακτικό παραλήρημα του Doug Stanhope.
(Κι όποιος πει ότι πρόκειται για "αντισημιτισμό"... well, fuck him too)

Jimmy Carr #1

Ίσως να έχετε παρατηρήσει ότι σχεδόν όλοι οι κωμικοί που έχουν παρουσιαστεί εδώ (εκτός από τον Rowan Atkinson) είναι Αμερικάνοι. Αυτό δίνει την εντύπωση ότι το stand up comedy είναι μία καθαρά αμερικάνικη υπόθεση, πράγμα που φυσικά δεν ισχύει: οι Άγγλοι και γενικά οι Βρετανοί έχουν επίσης μεγάλη παράδοση. Αν και δεν το έχω ψάξει πολύ, καλά είναι να αρχίσω να καλύπτω αυτό το κενό, ξεκινώντας από την παράσταση ενός κλασικού Άγγλου κωμικού μπροστά σε κοινό Αμερικάνων.
Ο Jimmy Carr είναι από τους πιο επιτυχημένους κωμικούς των τελευταίων χρόνων στην Αγγλία και χαρακτηριστικός εκπρόσωπος του "ανέκφραστου" στυλ, γνωστού σαν deadpan: όταν κάποιος παρουσιάζει τα αστεία χωρίς αλλαγές στην έκφραση, στα συναισθήματα ή στη γλώσσα του σώματος, τεχνητά σοβαρός, ήρεμος και μονότονος. Ο Carr είναι σκόπιμα αντιπαθητικός, αναίσθητος, μισογύνης και οι καφρίλες που συχνά λέει κάνουν αντίθεση με το look του Άγγλου gentleman. Εδώ είναι οι καλύτερες στιγμές του από την πρώτη του παρουσία στο comedy central presents to 2005.

George Carlin - Airlines language

Ένα ταξίδι κράτησε το blog χωρίς αναρτήσεις για κάποιες μέρες αλλά επιτέλους ήρθε η ώρα να αρχίσω να επανορθώνω και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από ένα απολαυστικό video του George Carlin. Μετά από χρόνια μπήκα σε αεροπλάνο οπότε είχα την ευκαιρία πάλι να απολαύσω τις διάφορες ανακοινώσεις με αποκορύφωμα το "μάθημα ασφαλείας" που δίνουν οι αεροσυνοδοί (ή καλύτερα οι "κυρίες στο αεροπλάνο").

Το συγκεκριμένο κομμάτι αλλά και πολλά από τα show του Carlin είναι αρκετά δύσκολο να μεταφραστούν λόγω της έμφασης που δίνει στη γλώσσα γι'αυτό και είναι καλό να ξαναθυμίσω ότι πολλά από τα video του Carlin που ανεβάζω προέρχονται από το video με τίτλο Major Psychotic Hatreds, που είχαμε φτιάξει με την ομάδα προβολών Replica και είχε προβληθεί στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι νομικής τον Ιούνιο του 2009.
(credits για τη μετάφραση στην Α. και στη Λ.)

Αφιέρωμα Michael Jackson

Σήμερα συμπληρώνονται δυο χρόνια από το θάνατο του Michael Jackson και είναι μία καλή αφορμή για ένα σχετικό αφιέρωμα. Αν και δεν ήμουν ποτέ μεγάλος fan, πρέπει να παραδεχτώ ότι κάποιος που τραγουδάει αυτό σε ηλικία 11 χρονών είναι ξεχωριστός. Επίσης αυτό εδώ δε μπορεί να λείπει από κανένα σωστό πάρτυ. Ως γνωστόν όμως τα τελευταία χρόνια της ζωής του ερχόταν στο προσκήνιο περισσότερο για τα γνωστά σκάνδαλα παρά για τη μουσική του. Αυτό για τους οπαδούς του μπορεί να ήταν τραγωδία, αλλά για το stand up comedy ήταν ευλογία.

Για αρχή λοιπόν, ο Bill Maher δίνει κάποια ελαφρυντικά στον Michael Jackson για τις "περιπέτειές" του με τα παιδιά...

Ο Chris Rock όπως πάντα δίνει τη "μαύρη" οπτική στο θέμα...

Ο Ted Alexandro συγκρίνει τον Michael με την καθολική εκκλησία...

Ο Richard Jeni βάζει ένα επιπλέον θέμα που έδωσε τροφή για σχόλια ακόμα και τη μέρα του θανάτου του "βασιλιά της ποπ": την εμφάνισή του και το πως είχε καταλήξει με τις πλαστικές κλπ.

Κι επειδή ο Jeni το παράκανε κάπως, να τελειώσουμε με λίγα λόγια θαυμασμού από έναν άλλο μεγάλο: τον George Carlin, που τον συγκρίνει με τον Elvis και τον Frank Sinatra.

Jerry Seinfeld

Αν η "επιτυχία" μετριέται με την περιουσία που έχει κάποιος, τότε ο Jerry Seinfeld είναι ο πιο επιτυχημένος κωμικός όλων των εποχών. Είναι ένας από τους πιο πλούσιους celebrity στην Αμερική και οι απολαβές του συγκρίνονται μόνο με τις αντίστοιχες μεγάλων ηθοποιών του Hollywood. Και κατάφερε να βγάλει τόσα λεφτά χάρη σε μία κωμική σειρά που κράτησε δέκα χρόνια, από το 1989 μέχρι το 1998, και είχε το όνομά του: Seinfeld. Ουσιαστικά στη σειρά έπαιζε μία καρικατούρα του εαυτού του και το concept ήταν αφοπλιστικά απλό: πώς ένας stand up κωμικός περνάει την καθημερινότητά του και από που αντλεί την έμπνευση για τα αστεία του. Αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό, ότι δηλαδή η ιδέα ήταν τόσο απλή, κάνει το Seinfeld κάτι παραπάνω από μία απλή σειρά, ένα φαινόμενο της pop κουλτούρας. Ο Seinfeld επέστρεψε στο stand up comedy μετά από το τέλος της σειράς και το video αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το show του 2002 "I'm telling you for the last time". Είναι επίσης ενδεικτικό του observational humour στο οποίο διέπρεψε ο Seinfeld.

Dom Irrera - The worst waiter

Στο προηγούμενο βίντεο ο Bill Hicks αντιμετωπίζει μία σερβιτόρα (του αμερικάνικου νότου βέβαια) κάπως απότομα. Επειδή όμως, για λόγους αρχής, είμαστε με τους σερβιτόρους (εκτός κι αν είναι από το Tennessee), ευκαιρία να δούμε και την άλλη πλευρά: τι λέει ο θρυλικός αλλά υποτιμημένος Dom Irrera για την εμπειρία του, σαν ο "χειρότερος σερβιτόρος στην ιστορία της Νέας Υόρκης".

Και για συμπλήρωμα ένα ακόμα μικρό βίντεο του Dom: Γιατί σε μερικά επαγγέλματα δεν ταιριάζει η ειλικρίνεια...