Pablo Francisco #1

Ο Pablo Francisco ήταν η πρώτη μου επαφή με το stand up comedy και η αφορμή για να ψάξω και τους υπόλοιπους. Σε σχέση με άλλους βέβαια, τα stand up του Pablo είναι κάπως "εύκολα" με την έννοια ότι το γέλιο δε βγαίνει από πρωτότυπα αστεία ή ιστορίες, αλλά από τις μιμήσεις, την ικανότητα που έχει να παίζει με τη φωνή του και την κίνηση του σώματος. Πολλοί κωμικοί σνομπάρουν αυτό το είδος της κωμωδίας αλλά και τους νέους κωμικούς που "φτιάχτηκαν" κυρίως από το youtube και το myspace και απευθύνονται σε πιο νεαρές ηλικίες(με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Dane Cook). Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι ο Pablo Francisco δεν είναι ταλαντούχος ή απίστευτα αστείος. Aπλά δέκα χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση στο Comedy Central, δε φαίνεται να έχει να προσφέρει κάτι καλύτερο από αυτά που έχει ήδη κάνει, γι'αυτό πολλές φορές επαναλαμβάνεται και τελικά περιορίζεται σε πέντε δέκα βασικούς χαρακτήρες και θέματα.
Αν κάποιος βέβαια δεν τον έχει δει ποτέ, το παρακάτω βίντεο είναι κάτι παραπάνω από must και είναι ο χαρακτήρας του movie voiceover guy που τον έκανε τόσο γνωστό.

Αφιέρωμα: Gay Pride #3

Σήμερα κορυφώνονται οι εκδηλώσεις του athens pride, κι έτσι είναι η μοναδική ευκαιρία να γίνουμε λιγάκι πιο incorrect.
Η άποψη ότι κάποιος γεννιέται gay είναι κάπως δεξιά αλλά στην Αμερική χρησιμοποιείται συχνά από τους liberals υπερασπιστές των ομοφυλόφιλων ενάντια στα επιχειρήματα κυρίως των χριστιανών. Εδώ ο Richard Jeni υποστηρίζει αυτή την άποψη αλλά την ίδια στιγμή τη διακωμωδεί παρουσιάζοντας το gay μωρό.

Την ίδια άποψη έχει και ο Mike DeStefano που είναι κάπως macho αλλά τα χώνει και στους ομοφοβικούς...

Και μια που αναφέρθηκε το gay pride, να η άποψη του Adam Ferrara για αυτές τις παρελάσεις...

Τέλος, ο αγαπημένος μου Greg Giraldo που πάντα κατάφερνε να πιάσει τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα, χωρίς να γίνεται ρατσιστής ή ομοφοβικός. Εδώ απορεί για τον τρόπο που έχουν εξελιχθεί τα στερεότυπα για τους gay...

Αφιέρωμα: Gay Pride #2

Μπορεί να μην το έχετε προσέξει ή να έχετε αναρωτηθεί αν φταίει κάποιος λανθάνων μισογυνισμός: το blog αυτό δεν έχει "φιλοξενήσει" ακόμα γυναίκες κωμικούς. Ώρα να αρχίσει να καλύπτεται κάπως το κενό.
Τυχαίο ή όχι, μερικές από τις πιο γνωστές stand up comedians είναι λεσβίες. Η πιο αναγνωρίσιμη ανάμεσά τους είναι σίγουρα η Ellen De Generes που έχει κερδίσει δώδεκα ΕΜΜΥ και έχει εξελιχθεί σε τηλεπερσόνα και celebrity. Λιγότερο mainstream και πιο μαχητική με τα δικαιώματα της lgbt κοινότητας είναι η Margaret Cho, που δε διστάζει να τα βάλει και με τους ίδιους τους gay. Όπως στο παρακάτω video που μιμείται τον τρόπο που προσπαθεί ένας gay να κάνει έρωτα με μια γυναίκα (credits στη λ. που πρότεινε το βίντεο).

Τη δεκαετία του '90 μπορεί να ήταν μεγάλο ζήτημα να παραδεχτεί κάποια δημόσια ότι είναι λεσβία. Πλέον είναι πολύ πιο συνηθισμένο και νεώτερες κωμικοί σαν την Erin Foley μπορούν να κάνουν πλάκα μ'αυτό και με τα στερεότυπα για τις λεσβίες...

Κι αυτά είναι μόνο δύο παραδείγματα που διαψεύδουν το επόμενο βίντεο. Αλλά δεν μπορώ να μην το βάλω, γιατί α. είμαι αντιδραστικός β. αποδεικνύει ότι και οι γυναίκες λένε μεγάλες καφρίλες γ. αυτή η Bonnie μου αρέσει!

Αφιέρωμα: Gay Pride #1

Έφτασε η ώρα για το ετήσιο athens pride που ξεκίνησε την Τρίτη και θα κορυφωθεί με το parade το Σάββατο (υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων - wow!). Με μια γρήγορη ματιά στο πρόγραμμα είδα ότι δεν προβλέπεται κάποιο κωμικό happening, οπότε λέω να συνεισφέρω με τον τρόπο μου για να καλυφθεί το κενό. Μπορεί να γίνει ένα αφιέρωμα στο gay pride χωρίς να κυλήσουμε (πολύ) στην ομοφοβία; Challenge accepted!

Ξεκινάμε με μία απόρία που ναι, το ομολογώ, έχει βασανίσει κι εμένα; Μήπως είμαι gay;
Να πως έδωσε την απάντηση σ'αυτό το αιώνιο ερώτημα taboo ο Greg Fitzsimmons.

Από την άλλη μπορεί με έναν έμμεσο τρόπο να είμαστε όλοι gay και ο Ron White εξηγεί το γιατί σε ένα "νότιο" ομοφοβικό φίλο του.

Αν πάντως ποτέ αποφάσιζα να τραβηχτώ με άντρα δε θα ήθελα να γίνει με τον gay τρόπο αλλά ακριβώς όπως το περιγράφει ο καταπληκτικός Dom Irrera (την πρώτη φορά για κάποιον από το κοινό και τη δεύτερη για τον συνάδελφό του Drew Carey).

George Carlin #3: Driving

Όσοι ζείτε στην Αθήνα θα έχετε παρατηρήσει ότι κάθε Παρασκευή, χιλιάδες ποδηλάτες ξεχύνονται στους δρόμους και κάνουν τη βόλτα τους. Όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν τα αισθήματά μου για τους ποδηλάτες και αν τα μοιραστώ εδώ θα στενοχωρήσω κάποιους άλλους. Μπορώ να πω όμως το εξής: το πράγμα χειροτερεύει τώρα που οι ποδηλάτες απέκτησαν την πεζή, ακίνητη εκδοχή τους, τους "αγανακτισμένους". Ίσως μια βόλτα με το ποδήλατο και ο συνδυασμός μπύρα - βρώμικο - μούτζα στο Σύνταγμα βοηθάει να ξεπερνάς την αγανάκτησή σου. Εγώ πάντως που οδηγώ μηχανάκι εκφράζομαι από την αγανάκτηση του George Carlin και εμπνέομαι από τον τρόπο που προτείνει να αντιμετωπίζουμε όσους κάνουν jogging και ποδήλατο στο δρόμο...

Richard Jeni: Love songs

Δε νομίζω ότι χρειάζεται αφορμή για να δούμε ένα βιντεάκι του απίθανου Richard Jeni, αρκεί που μου το ζητάει επίμονα μια φίλη. Ευτυχώς ή δυστυχώς, το ζήτημα αυτοκαταστροφή-μέσω-love-songs έχει κάποιο καιρό να με απασχολήσει. Μπορώ να πω όμως, με βάση την προηγούμενη εμπειρία μου, ότι η μοντέρνα του εκδοχή δεν έχει απαραίτητα ραδιόφωνο, αλλά youtube. Και αν σου συμβεί, τότε σταματάς να κάνεις πλάκα στο φίλο σου που άκουγε 17 συνεχόμενες φορές αυτό, γιατί συνειδητοποιείς ότι είσαι ικανός για πολύ χειρότερα.

Patton Oswalt: Getting older

Σήμερα είχα γενέθλια και μια ευκαιρία να διαπιστώσω πάλι ότι μετά τα 30 η αίσθηση του ότι μεγαλώνεις γίνεται κάπως διαφορετική. Πρέπει να ομολογήσω ότι έρχονται στιγμές που νιώθω όπως ο Patton Oswalt εδώ...